donderdag 9 april 2009

People don't dance no more

People don't dance no more...
They just stand there like this.
They cross their arms and stare you down and drink and moan and diss.

Nederland is een land van een ''doe maar gewoon..'' mentaliteit. Extravagantie in kleding of gedrag wordt niet erg gewaardeerd en mede daarom zien veel bands een bezoekje Nederland als de kans eens te genieten van een blowtje of een biertje teveel en met halve kracht voor een saaie zaal de set af te werken.
Gelukkig is er in iedere scene of plaats een alternatieve beweging, dus ook in de alternatieve scene zou je zeggen; waar de gemiddelde bezoeker is aangeleerd zijn benen op de grond te houden en zijn armen alleen uit elkaar te halen als er geklapt moet worden kiezen steeds meer voornamelijk jeugdige fans voor een meer passende houding: het opgaan in de muziek.
Een hele omslag,zelfs ondergetekende moest tijdens zijn eerste concert even wennen dat alle energie die vrijkomt bij het luisteren van muziek nu ook eindelijk geuit kon worden. De basis begint bij iets waar wij als oer Hollanders nooit echt sterren in zijn geweest; je overgeven aan het ritme. Hier is waar alle theorie ophoudt en praktijk begint!

Na deze simpele introductie van de situatie kunnen we persoonlijker dingen gaan beschrijven; de gemiddelde Nederlander bij een alternatief concert is tegenwoordig ofwel een schreeuwerige houten klaas of een springerige adhd-aandachtstrekker.
Een onwerkbare situatie: arrogante saaie mensen die iedere actie behalve stilstaan,bier consumeren en luisteren volledig afkeuren gemixt met individuen die denken dat de wereld daadwerkelijk om hun eigen ikje draait en dus de tent volledig willen afbreken zodra de muziek ze bevalt(of juist niet..).

Is er dan geen enkele hoop voor de Nederlandse muziekscene? Natuurlijk wel, de twee vorige voorbeelden waren volstrekt overtrokken stereotypes van de twee uiterste van het publiek. De grijze lijn tussen de twee kunnen we praktisch gezien plaatsen op dat punt waar de heen en weer vliegende massa het braaf luisterende muziek met een per abuis geplaatste elleboog raakt; the clashing point of two opposites. Nu is er natuurlijk nog een derde categorie, de alternatieveling die zich tussen de ritmeloze adhd boeren en de saaie luisteraars in bevind en liever daadwerkelijk zijn houding op de muziek afstemt. Een dansje hier,een pitje daar en altijd de band met hun houding en muziek de lijnen laten uitzetten in plaats van een standaardritueel of onemanshow uitvoeren.

Toch moeten we deze derde groep niet teveel ophemelen, dit zijn namelijk vaak de arrogante alternatievelingen die neerkijken op hun mede-concertgangers en vooral nooit een helpende hand of ''instructies'' zouden aanbieden. Hier wil ik vandaag een eind aan maken: als doorgewinterde concertganger, fervent danser en fanatieke stagediver wil ik een handreiking bieden aan ieder die zich probeert een houding te geven in de wondere wereld der concerten!

Nadat ik eerder een ''stagedive'' guide schreef(die overigens helaas verloren is gegaan in de censuurrage van last.fm) zou ik bij deze wederom het dialoog willen openen met de gemiddelde concertganger en zo uiteindelijk streven naar een wereld waar iedereen op haar eigen manier kan genieten van muziek en glazen flesjes in moshpits, stagedives op The Kooks en stilstaand publiek tijdens een uptempo song definitief tot het verleden behoren!


Afsluitend twee muzikale omlijstingen, de eerste een mooie introductie van de huidige staat van ''de scene'', de tweede een perfect voorbeeld dat britpop soms helemaal niet bedoelt is om op stil te taan...she was dancing like she had a beat in her brain,she was dancing like she might never again!

The Rapture- Whoo! Alright! Yeah Uh-Huh!


http://www.youtube.com/watch?v=XAmDq-0eszc


Pete and the Pirates-Bright Lights

http://www.youtube.com/watch?v=xUBi2RjEUWM

zaterdag 4 april 2009

..and that's the first!





''---- zegt:
je bent al te ver gegaan :]''



one down, way more to go?

donderdag 2 april 2009

When cute girls go bad...



Het fascinerende verhaal van een jong ***** op een pad der verdoemenis..

Beste lezers, vandaag vertel ik jullie het trieste verhaal van hoe een naïef jong meisje van het goede pad af werd gedreven door slechte invloeden zoals popmuziek, de vrijheid die hoort bij het studentenleven en zelfs een natie als geheel; Engeland. Dit land der barbaren was ooit een land van kennis, trots en handel maar is nu een hels hol waar men haar eigen taal verbasterd door het geheel weglaten van de H. Ook is dit de natie waar bands het uitkotsen van de meest walgelijke liefdesliedjes met teksten van het niveau kleuterschool ongegeneerd de de top40 in kunnen promoten door het dragen van strakke broeken ofwel wijde jurkjes.

Anyhoe, dit verhaal verdient een inleiding en dus gaan we bij het begin beginnen. Deze foto toont een prachtig paar, een wonderlijke afbeelding van de puurste vorm van kalverliefde en een hoogtepunt der jeugdige onschuld.


Ziet u de prachtige gekleurde hartjes op de tas? De prachtige blonde haren? De lachende gezichtjes stralend in de camera op een mooie lentemorgen? Een afbeelding van geluk en positiviteit...maar toch ook een afbeelding met een hint van het begin van het einde..
Let goed op de afbeelding op het shirt van de jongeman..Art Brut, een band uit Engeland, dat land waaraan de arme meid op de foto later haar hart zou verliezen..maar daarover later meer, kortom, dit is dus het begin. Onze hoofdpersoon is gelukkig, heeft een stabiele relatie en studeert en werkt hard.

Niks wijst op de nood der verandering, het leven kabbelt rustig voort en toch...afijn, nog ietsje meer over onze hoofdpersoon; 't meisje in kwestie is dol op het houden van gezellige bijeenkomsten waarbij thee geconsumeerd wordt en onderhoudt zo braaf haar sociale leven, Een foto van een dergelijk festijn vindt u hier (de overige personen op de foto zijn om privacy reden onherkenbaar gemaakt).


De oplettende lezer ziet al een bijzondere ontwikkeling op deze foto. Onze alomgewaardeerde hoofdpersoon heeft een transformatie ondergaan van blije gekrulde blondine naar gladgestreken mysterieuze brunette. Een transformatie die toch vooral toe te schrijven lijkt naar de invloeden van de duivelse muziek die ze is gaan luisteren in deze periode van extreem getalenteerde yet dangerously disturbing singer songwriters zoals Kate N. en een groep bestande aan de gebroers Jarman.

Dat het meisje in kwestie haar loving&caring side nog lang niet is verloren zien we echter op de volgende afbeelding(wederom zijn andere personages om privacy redenen onherkenbaar afgebeeld).


Toch zien we een gevaarlijke ontwikkeling ontstaan in deze periode. Het meisje in kwestie
verbreekt haar relatie met de jongeman van de foto eerder en went slecht aan haar single leven. Een ooggetuige onder de naam Mandy N. becommentarieert ''ze was altijd samen met mij gewoon straight edge weetje, daar kon je van op aan, maar sinds de breakup zie ik haar steeds vaker aan de exotische fruitdrankjes met alcohol percentages van boven de 3%!''. Gebaseerd op deze verklaringen vragen wij ons af:

Is our subject developing a drinking problem?!

Naarmate de tijd verder verstrijkt ontstaan er nieuwe geruchten; het meisje zou naar Engeland,the cause of all problems, willen verhuizen en haar toekomst en studie volledig in dienst willen zetten in het beter leren begrijpen van de artiesten die haar zo fascineren. Artiesten die met prachtige ballades over vogels, huisfundamenten en poep wiens teksten onze hoofdpersoon werkelijk van de sokken blazen; niks liever dan dat ze haar kennis van de taal verbetert voor een nog beter begrip van deze levenslessen!

Nu naderen we de periode waarin het pad van het meisje een grote afzwaaier maakt; ons hoofdpersonage vertrekt in deze periode voor maar liefst 3 maanden naar Engeland. Helaas zijn van deze periode weinig documentaties beschikbaar maar als we de geruchten mogen geloven stond deze trip in het teken van het opdoen van ervaring in de levenslessen van haar idolen en maakte ze situaties door waarin vriendinnen werden achtergelaten op vliegvelden, jongens een heel nieuwe rol begonnen te spelen in haar leven en ze zelfs gitaar leerde spelen op een plastic Fender. Nogmaals, dit zijn slechts geruchten!

Wel kunnen we stellen dat deze periode een heftige impact heeft gehad op de ontwikkelingen van het meisje in kwestie. Na deze periode van vernieuwde morale waardes, nieuwe ervaringen en het leren beheersen van een gitaar, zien we een grote verandering in haar gedrag. Vrienden worden verwaarloost, nieuwe vriendschappen bloeien op,nieuwe muziek word ontdekt en een fascinatie voor verscheidene merken alcohol ontstaat. Een simpele sfeer impressie van een avond uit word op de volgende foto gegeven, het ''slachtoffer'' is om privacy redenen onherkenbaar gemaakt aangezien hij de volgende ochtend al snel door onzer hoofdpersoon werd achtergelaten nadat ze een nacht bleef slapen...


Het geluk straalt van de arme jongen af, ''nu nog wel..'', hoor ik u allen al denken..

Nu zou je denken; ''een paar losse flings, een nieuw muziekje op zijn tijd, een drankje erbij..'t meisje is nog jong dat hoort erbij!'', maar dit is slechts het begin!
Zoals op de cover van dit artikel te zien is het pad richting her bad girl side ingezet en zijn incidenten als outdoor activiteiten met jongens, slaapfeestjes met bands in parken en zuipfeestjes met muzikanten in achterstandwijken op dit moment echt geen uitzondering meer. Word u dit te heftig? Begrijpelijk, ons ook, daarom sluiten we dit verhaal voor nu af met een laatste impressie van onzer hoofdpersoon op ''jacht'' en met een hoopvolle gedachte dat ze ooit een realist mag worden!




(freedom of speech and publishing..) WE MISS YOU!

woensdag 1 april 2009

Een kijk op staatsleiderschap (inleiding proefschrift)

Uitzonderlijk militair strateeg of geniaal rijkssoeverein.

Een studie over de twee grondvormen van staatssucces.

Sun Tzu said:’’ The art of war is of vital importance to the State.

It is a matter of life and death, a road either to safety or to ruin. Hence it

is a subject of inquiry which can on no account be neglected’’

In deze paper wil ik een onderzoek doen naar de twee meest invloedrijke posities van staatsleiderschap en wat precies de juiste man op de juiste plaats is. De twee meest invloedrijke posities in een staat zijn de positie van staatsleider en generaal. Aan de hand van verschillende voorbeelden uit de geschiedenis van de mens zal ik bepaalde types van beleid en invulling van de twee posities beschrijven. Daarna zal ik ze becommentariëren om zo een beeld te schetsen van hoe een ideale staat geleid zou kunnen worden en waarom precies bepaalde personen zo succesvol waren of juist faalde in hun doelen in de loop der eeuwen.

Ik zal eerst de twee posities los beschrijven en een indicatie geven wat precies de verantwoordelijkheden en mogendheden van de individuen die de positie mochten bekleden waren. Daarna zal ik aansluitend aan de hand van bepaalde herkenbare patronen mensen uit het verleden als voorbeeld nemen voor een bepaalde handelswijze. Uiteindelijk zal ik de resultaten tegenover elkaar zetten en door middel van analyse bepalen welke positie meer impact had op het succes van de staat en welke impact de dominantie van een van de twee zou kunnen hebben op een natie.

Afsluitend zal ik proberen deze informatie terug te koppelen aan de voorbeelden door middel van what-iff scenario’s en de conclusies toepassen op de huidige wereldpolitiek.