@#%%@$%

Seems it's true after all;


I can't function in a healthy relationship.





except with a girl who's as unstable as fuck and won't even talk to me..awesome

Fading away...

Andrew Bird- Sigh Master


The song which ran through my head at 5 am the 18th of may 2009 when I had to sleep a night on a horribly uncomfortable bench at the London Gatwick airport.

The song which slowly woke me up that day,ending a weird weekend of so much things all leading to one; giving me that strange vibe of experience.

Today,tonight I should say, I listened to it again, by accident even, and again it hit me; this summer, that weekend in may..life may not always work out the way you want it, it may seem an endless struggle towards goals you're never going to reach on your own anyway, but the one thing you can do is gain experience and grow.

I grew up a little when I went to Brighton for the second time.

I grew up a little when I spent this summer without any plans or responsibility and with a shitload of worries about stuff I couldn't do anything about anyway.

.. I just hope it was enough.




Maybe I'd just want a bit more slow fading violins and Andrew humming slowly right between there while the sun comes up and my mind finally stops racing between worries,fears and doubts...



It's time to grow the fuck up.

Let's get lost!

I've been outside
Invited in
But I couldn't abide
Wouldn't miss it again
Burning every bridge that I cross
To find some beautiful place to get lost

Well I don't know where I'll go now
And I don't really care who follows me there
But I'll burn every bridge that I cross
And find some beautiful place to get lost
And find some beautiful place to get lost

Drink up baby...

http://www.youtube.com/watch?v=p4cJv6s_Yjw

Liefde is... (een terugblik op twee jaar persoonijke liefdesgeschiedenis)

Liefde is zo pijnlijk,zo kwetsbaar,zo gevoelig.

In twee jaar heb ik ongeveer iedere vorm van jeugdliefde meegemaakt,wether it be by personal experience or a close friend. Van de vluchtige puberverliefdheid tot het ''wow we're the one!'' gevoel. Het pijnlijke is dat the cycle never ends, het lijkt alsof een relatie op de leeftij 17-23 gewoonweg gedoemd is als het te mooi is.

Als je ouders,schoonouders,omgeving of de afstand tussen jou en je vriendin het al niet kapotmaken, dan vind hij of zij wel een betere[gemakkelijkere,want gemak is het kernwoord in deze samenvatting] optie.

Dit klinkt natuurlijk enorm pessimistisch en het cliche dat ''love sucks'' heeft iedereen al veel te vaak gehoord, maar de keiharde realiteit is wel dat hoe leuker het lijkt,des te harder het misgaat...

Ik zelf heb een hoop geleerd de afgelopen twee jaar. Na twee eerdere relaties waarin ik leerde omgaan met verlieftheid en met relaties gebaseerd op vriendschap(twee uitersten naar mijn mening) had ik daarna het geluk(?) iemand tegen te komen bij wie het puzzelstukje volledig paste; een uniek band en vanaf praktisch de eerste blik een verlieftheidsgevoel wat genoeg was om iedere tegenslag lachend aan te gaan. Helaas stapelde die tegenslagen zich wel op; mevrouw had nogal wat problemen met de waarheid in iedere vorm van het woord en kon ook al niet zo goed mensen kwetsen. Eigelijk kun je stellen dat de ontmoeting in utrecht twee jaar te vroeg kwam: de afstand,situatie en haar eigen persoonlijkheid waren nog te onmogelijk voor de potentie die er al direct bleek te zijn.

Dit klinkt natuurlijk best neutral achteraf,maar voor ik deze conclusie schreef heb ik natuurlijk ook minstens 500 keer me toch naief weer tegen de stroom ingegooid om toch alles en iedereen,vooral haar, te bewijzen dat het WEL kon. Helaas ging het alle keren ook weer net zo hard fout en daarom nogmaals mijn excuses naar al mijn vrienden die eindeloos dezelfde verhalen aan hebben moeten horen over the same old shit.

Het pijnlijke is, om op het algemeene onderwerp terug te komen, dat liefde niet te analyseren is. Een proces gestuwd door hormonen laat zich niet bedenken,slechts kapotdenken. Hierdoor is het zo ongelofelijk moeilijk om te juiste keuzes te maken en zo gemakkelijk de verkeerde adviezen/gevoelens te volgen dat zelfs ik sommige keuzes van andere vergeef, hoeveel pijn deze keuzes me dan ook gedaan hebben.

De kern is namelijk dat je als je zo ver terug beredeneert als dat keuzes in de liefde gemaakt worden op basis van omstandigheden, je omgeving en (het gebrek aan?) alternatieven, dat je eigelijk niet kunt stellen dat iemand ''foute'' of ''goede'' keuzes maakt en dat je ze niet perse daarop kunt beoordelen. Heel grof gesteld zijn er gewoon verschillende type personen en pakt ieder situaties op zijn eigen manier aan. De kern is gewoon iemand te zoeken die situaties zo aanpakt dat ze het beste bij jou past, zodat je daarna een mooie toekomst op kunt bouwen.

Om het toch weer even persoonlijk te maken; hier zit bij mij dan weer een moeilijk knelpunt; het meisje tot wie ik me het meest verbonden voel heeft helaas problemen met liegen, haar emoties eerlijk uiten,voor moeilijke keuzes kiezen..the list goes on. Eigelijk zou je kunnen stellen dat alles dus eigelijk gedoemd from the start is als je iemand bent die best ''moeilijk'' is en enorm veel waarde hecht aan de waarheid omdat hij te naief is om leugens te doorzien...shit,dat bedacht ik me dus ook afgelopen jaar regelmatig als het weer eens misging. Wat doe je dan? Je afvragen of je niet misschien beter bij iemand anders kunt gaan passen? Helaas werkt het bij iemand passen volgens mij nogsteeds op basis van het puzzelstukje; je affiniteit met iemand liggen net zo hard vast als je persoonlijkheid en hoe je je leven leidt; je kunt het wel veranderen maar nooit bewust.

''There's no preventative, directive or safe approach for living. We each know our own fate. We know from our youth how to be treated, how we'll be received, how we shall end. These things don't change. You can change your clothes, change your hairstyle, your friends, cities, continents but sooner or later your own self will always catch up.''

-Lee Ranaldo

Kortom; my lovelife is fucked.

Laten we dit verhaal dan maar direct afsluiten op dat heugelijke feit, al is er zelfs hoop voor mij; het meisje kon zo slecht kiezen en had zon moeite met randzaken; die randzaken verdwijnen langzaam en ze heeft zo slecht haar keuzes gemaakt dat ze straks (op mij na? maybe?) bijna geen keuzes meer over heeft, is that fate at work right there?

Let's find out in August.


I know a place we can go where you'll fall in love so hard that you'd wish you were dead...


The movie unreeling, about to begin...



I havn't said too much have I?
There are things you should keep to yourself...

Silence.

Silence hurts more than lies do, it's really weird to think of it but somehow iff someone lies to you for so long, you start to appreciate the fact that they do and prefer that above just losing them completely.

The irony of it all is tho, that lies are the biggest enemy of love in it's purest form. The lies started from the beginning, but only were aimed at me since the day the relationship ended. But did the feelings ever end? It seems they didn't.

Iff the lies only appeared when the relationship was over, which part of the ''I still feel for you, I want it to work, I want you back'' was a lie? Everything? Nothing?

These thoughs can keep you up at night, can haunt you at every descision you make and will always make you wonder; was she it, or was she just trying to play with your heart?

I'd like to know, without knowledge there is no clearence of mind, no acceptance and by that no future....

Zo naief..

Zo verschrikkelijk naief....

Wat als het type bij wie je het best past, niet in staat is om de stap te maken richting relatie met je?

Wat als het type bij wie je het best past, te laf is om te stoppen met acteren en dus haar hele leven liever ''oke'' vind dan van haar echte leven de wereld maakt waar ze in haar dromen onbewust zo naar verlangt...

Moet je die dan nog proberen te overtuigen? Of hopen dat dat besef onbewust met de jaren wel inzakt?

Zucht...

Mooi mooi mooi

zo verschrikkelijk mooi....onbeschrijfelijk!

Isn't it weird..

..what fear does to you?

't idee dat je alles kwijt kunt raken omdat iemand anders liever niet nadenkt over de gevolgen van zijn daad en dus alles(12 jaar of vervroegde vrijlating als het hem lukt,anders slechts 'n taakstrafje) op het spel zet zijn gelijk,eer of wraak te krijgen..

Het sneuste van 't geheel is dat vaak de agressor claimt dat hij of zij het uit eerlijke motieven doet en dat het potentiële slachtoffer het volledig over zichzelf heeft afgeroepen. Alsof je woorden ooit met iets anders mag beantwoorden dan een weerwoord, alsof je ooit de daden van de een mag afreageren op de ander, alsof het ooit goed is je eigen falen te compenseren door iemand die beter dan je is dus maar kapot te maken...

Ik kan er eerlijk gezegd met mijn hoofd niet bij. Soms had ik liever een hele domme jongen geweest wie zijn geluk uit simpele dingen als leugens,alcohol en feestuh kon halen...het is namelijk gemakkelijker iemand te overtuigen met een combinatie van geweld en zogenaamde goede bedoelingen dan met oprechte goedheid en het verbale talent mensen boos genoeg te maken geweld te gaan gebruiken..

Achja.

I feel as scattered as grandmothers pearls..

Mom don't cry!

...o man last.fm is confusing :(

Schedule Clashes!

The Great Escape is weer oldschool fun;

Donderdag begint al fantastisch:

Video nasties vs. Pulled apart by Horses

Cursive vs. Titus Andronicus

Amazing baby vs. Baddies

Maccabees vs We Have Band+Datarock

En alles ook nog eens in verschillende zalen(op datarock na) dus na iedere band word het weer rennen en uur smeken om zaal in te kunnen, als ik 2-3 bands van dit lijstje mee kan pikken heb ik al geluk!

Vrijdag ook weer zo leuk:


Dinosaur pile-up vs Metric vs Holy fuck vs We are Wolves

en als afterparty een prachtige[niet zo synchrome] combi in 1 zaal:

11:00 AM	Mumford and Sons	London, United Kingdom	Folk / Bluegrass / Pop
12:00 PM	Metronomy	Brighton, United Kingdom	Electronica / Alternative / Pop	Because Music
1:00 AM	Holy Fuck dj set	Toronto, Canada	Indie / Electro	Young Turks

Die dan wel weer clashed met onder andere: Hatcham Social+Let's Wrestle en Dead Kids (!!!!!) :'(


Zaterdag is het helemaal huilen,om maar meteen met deur in huis te vallen, mijn 2 topbands van lineup clashen gigantisch:

10:15 PM

Gang Of Four

Leeds, United Kingdom

Punk / Indie

Gang Of Four Recordings Inc

vs

10:15 PM

White Denim

Austin, Texas, United States

Psychedelic, Pop, Surf

Full Time Hobby

:"'(

en ook nog eens;

8:45 PM

Johnny Foreigner

Birmingham, United Kingdom

Indie / Alternative

Best Before Records

die ik dus wss NET niet kan combineren, shit.


:(

/huil

Engeland dus.

Na het lc debacle was beirut een pijnlijke angstige herstart,Health een stomende rejuvenatie met nieuwe contacten,nieuwe blessures en nieuwe ervaringen.

Metric was een combinatie van nieuw,fris,alleen,eng en flashbacks naar vroegere tijden, inclusief de bijbehorende meevallende liveband die een amusante set neerzetten.

Andrew bird was herzien met verleden, op zeer korte en zeer lange termijn. Een stap over oudere traumas en een stap richting het ontwikkelen van nieuwe.

Niet slapen,wel blowen, een pad dat leidt tot pijnlijke stembanden en de behoefte het laatste leven uit iemands kippennekje te wurgen.

Een weekend bijkomen en geconfronteerd worden met het feit dat iedereen die niet naief is, dus bij definitie fout moet zijn. Iedere twijfel aan die stelling word genadeloos afgestraft met voldoende onrechtvaardigheid om ondergetekende nachten wakker te houden.

Van eenzaamheid terug naar een luxe probleem,eindigend in een ultieme climax in het bezoeken van een band voor eenzame mensen net als de luisteraar dat technisch gezien niet meer is. Omslagpunt halverwege de set kenmerkt overgang van nieuwe ontwikkelingen richting het herkauwen van te vaak overdachte kapotgemaalde gevoelens die ondanks alle wijsheden door blijven etteren. Wijze liefde bestaat niet en hoe verstandiger de keuzes zijn die je maakt,des te liever wil je ze herstellen met de meest chaotische gedurfde alternatieven omdat je anders vreest niet alles uit je leven te halen.

In dit emotioneel geweld verzuipt een sympathieke disco/spring band als Franz Ferdinand al snel en stiekem was daar nieteens een kansloos publiek of matig geluid voor nodig.

Zo vlak voor een nieuwe stap richting een oud gebruik van ontsnapping als de confrontatie te moeilijk komt er nog een avondje discodansen aan te pas. Helaas kwam de dansgroep niet opdagen en ontbrak het ook nog eens aan genoeg hooks om de benen te druk te houden om het hoofd iedere denkpauze te ontnemen. Een ietwat arrogante frontman maakt het er allemaal niet beter op en dus eindigd de avond wederom in veel vragen en niet bijster veel antwoorden.

I guess I was just a hobby.

Amazing!

Best lyrics/rap ever..

''Het leven is een spel.
Een ingewikkeld spel,
waarvan je zelf de speelregels van moet ontdekken.
Iets dat niet gemakkelijk is.
Maar alleen door die spelregels te ontdekken,
kun je het spel zien te overleven.

In het begin lijkt alles simpel.
Je doet je eigen ding.
Je leert andere mensen kennen.
Je leert samen te spelen.

.....find more @ http://foodandmusic.hyves.nl/blog/14864024/Het_leven_is_een_spel_zelf_geschreven/u_dG/ ''

You snake

If I ever hurt you
It will be in self-defense
If I ever hurt you
It will be in self-defense

Podiums as high as the gallows are low
Swing low, swing low, swing low.

You are a beast and I am serving up your supper
You are a beast and I am serving up your supper
Oh, oh, oh…

What will you do when they drink us all down?
Will you slam your fist down on the table?

‘Cause I’m not that kind of whore
No, I’m not that kind of whore
No, I’m not that kind of whore
But I am a little lord.

No, I’m not that kind of whore
But I am a little lord.
No, I’m not that kind of whore
But I am a little lord.
Lord, grant me, gracious,
I am burning up inside.

There are snakes out in the night;
All these kids have gone astray;
There are women with no meaning to their names
When we say them… they are worse to win
For never over sinful days…

So if I ever hurt you
It will be in self-defense
And if I ever hurt you
It will be in self-defense

If you ever come at me
I will hurt you
If you ever come at me
I will hurt you
If you ever come at me,
You snake.
You snake
You snake
You snake

I wish you the best, you snake.
You are self-professed, you snake.
My heart’s in my chest, you snake.
You can have the rest, you snake.

I wish you the best, you snake.
You are self-professed, you snake.
My heart’s in my chest, you snake.
You can have the rest, you snake…

Words like bullets..

''Voel je je nu stoer, was dit wraak voor dat je vriendin altijd als ze me ziet verliefd op word en/of seks wil?
Heel volwassen, succes met de wetenschap dat ze nooit echt van je gehouden heeft en binnenkort wel weer een nieuwe mij ontmoet die haar laat inzien dat jij HET niet bent voor haar.''


Nothing hurts more than the truth

Does he kiss your eyelids in the morning when you start to raise your head?
And does he sing to you incessantly from the space between your bed and wall?
Does he walk around all day at school with his feet inside your shoes?
Looking down every few steps to pretend he walks with you.

Oh does he know that place below your neck that is your favorite to be touched,
and does he cry through broken sentences that I love you far too much?
Does he lay awake listening to your breath?
Worried you smoke too many cigarettes.

Is he coughing now, on a bathroom floor?
For every speck of tile there's a thousand more,
you won’t ever see.
but you must hold inside yourself eternally.

Well I drug your ghost across the country and we plotted out my death.
In every city, memories would whisper, Here is where you rest.
I was determined in Chicago but I dug my teeth into my knees,
and I settled for a telephone and sang into your machine.
You are my sunshine, my only sunshine.
You are my sunshine, my only sunshine.

And I kissed a girl with a broken jaw that her father gave to her.
She had eyes bright enough to burn me. They reminded me of yours.
And In a story told she was a little girl in a red-rouge, sun-bruised field
and there were rows of ripe tomatoes where a secret was concealed.

And it rose like thunder, clapped under our hands.
And it stretched for centuries to a diary entry’s end
where I wrote,
You make me happy
oh when skies are gray.
You make me happy oh when skies are gray, and gray, and gray.

Well the clock’s heart it hangs inside its open chest
with its hands stretched towards the calendar hanging itself
but I will not weep for those dying days.
For all the ones who've left there's a few that stayed.
And they found me here and pulled me from the grass where I was laid.

People don't dance no more

People don't dance no more...
They just stand there like this.
They cross their arms and stare you down and drink and moan and diss.

Nederland is een land van een ''doe maar gewoon..'' mentaliteit. Extravagantie in kleding of gedrag wordt niet erg gewaardeerd en mede daarom zien veel bands een bezoekje Nederland als de kans eens te genieten van een blowtje of een biertje teveel en met halve kracht voor een saaie zaal de set af te werken.
Gelukkig is er in iedere scene of plaats een alternatieve beweging, dus ook in de alternatieve scene zou je zeggen; waar de gemiddelde bezoeker is aangeleerd zijn benen op de grond te houden en zijn armen alleen uit elkaar te halen als er geklapt moet worden kiezen steeds meer voornamelijk jeugdige fans voor een meer passende houding: het opgaan in de muziek.
Een hele omslag,zelfs ondergetekende moest tijdens zijn eerste concert even wennen dat alle energie die vrijkomt bij het luisteren van muziek nu ook eindelijk geuit kon worden. De basis begint bij iets waar wij als oer Hollanders nooit echt sterren in zijn geweest; je overgeven aan het ritme. Hier is waar alle theorie ophoudt en praktijk begint!

Na deze simpele introductie van de situatie kunnen we persoonlijker dingen gaan beschrijven; de gemiddelde Nederlander bij een alternatief concert is tegenwoordig ofwel een schreeuwerige houten klaas of een springerige adhd-aandachtstrekker.
Een onwerkbare situatie: arrogante saaie mensen die iedere actie behalve stilstaan,bier consumeren en luisteren volledig afkeuren gemixt met individuen die denken dat de wereld daadwerkelijk om hun eigen ikje draait en dus de tent volledig willen afbreken zodra de muziek ze bevalt(of juist niet..).

Is er dan geen enkele hoop voor de Nederlandse muziekscene? Natuurlijk wel, de twee vorige voorbeelden waren volstrekt overtrokken stereotypes van de twee uiterste van het publiek. De grijze lijn tussen de twee kunnen we praktisch gezien plaatsen op dat punt waar de heen en weer vliegende massa het braaf luisterende muziek met een per abuis geplaatste elleboog raakt; the clashing point of two opposites. Nu is er natuurlijk nog een derde categorie, de alternatieveling die zich tussen de ritmeloze adhd boeren en de saaie luisteraars in bevind en liever daadwerkelijk zijn houding op de muziek afstemt. Een dansje hier,een pitje daar en altijd de band met hun houding en muziek de lijnen laten uitzetten in plaats van een standaardritueel of onemanshow uitvoeren.

Toch moeten we deze derde groep niet teveel ophemelen, dit zijn namelijk vaak de arrogante alternatievelingen die neerkijken op hun mede-concertgangers en vooral nooit een helpende hand of ''instructies'' zouden aanbieden. Hier wil ik vandaag een eind aan maken: als doorgewinterde concertganger, fervent danser en fanatieke stagediver wil ik een handreiking bieden aan ieder die zich probeert een houding te geven in de wondere wereld der concerten!

Nadat ik eerder een ''stagedive'' guide schreef(die overigens helaas verloren is gegaan in de censuurrage van last.fm) zou ik bij deze wederom het dialoog willen openen met de gemiddelde concertganger en zo uiteindelijk streven naar een wereld waar iedereen op haar eigen manier kan genieten van muziek en glazen flesjes in moshpits, stagedives op The Kooks en stilstaand publiek tijdens een uptempo song definitief tot het verleden behoren!


Afsluitend twee muzikale omlijstingen, de eerste een mooie introductie van de huidige staat van ''de scene'', de tweede een perfect voorbeeld dat britpop soms helemaal niet bedoelt is om op stil te taan...she was dancing like she had a beat in her brain,she was dancing like she might never again!

The Rapture- Whoo! Alright! Yeah Uh-Huh!


http://www.youtube.com/watch?v=XAmDq-0eszc


Pete and the Pirates-Bright Lights

http://www.youtube.com/watch?v=xUBi2RjEUWM

..and that's the first!

''---- zegt:
je bent al te ver gegaan :]''



one down, way more to go?

When cute girls go bad...

Het fascinerende verhaal van een jong ***** op een pad der verdoemenis..

Beste lezers, vandaag vertel ik jullie het trieste verhaal van hoe een naïef jong meisje van het goede pad af werd gedreven door slechte invloeden zoals popmuziek, de vrijheid die hoort bij het studentenleven en zelfs een natie als geheel; Engeland. Dit land der barbaren was ooit een land van kennis, trots en handel maar is nu een hels hol waar men haar eigen taal verbasterd door het geheel weglaten van de H. Ook is dit de natie waar bands het uitkotsen van de meest walgelijke liefdesliedjes met teksten van het niveau kleuterschool ongegeneerd de de top40 in kunnen promoten door het dragen van strakke broeken ofwel wijde jurkjes.

Anyhoe, dit verhaal verdient een inleiding en dus gaan we bij het begin beginnen. Deze foto toont een prachtig paar, een wonderlijke afbeelding van de puurste vorm van kalverliefde en een hoogtepunt der jeugdige onschuld.


Ziet u de prachtige gekleurde hartjes op de tas? De prachtige blonde haren? De lachende gezichtjes stralend in de camera op een mooie lentemorgen? Een afbeelding van geluk en positiviteit...maar toch ook een afbeelding met een hint van het begin van het einde..
Let goed op de afbeelding op het shirt van de jongeman..Art Brut, een band uit Engeland, dat land waaraan de arme meid op de foto later haar hart zou verliezen..maar daarover later meer, kortom, dit is dus het begin. Onze hoofdpersoon is gelukkig, heeft een stabiele relatie en studeert en werkt hard.

Niks wijst op de nood der verandering, het leven kabbelt rustig voort en toch...afijn, nog ietsje meer over onze hoofdpersoon; 't meisje in kwestie is dol op het houden van gezellige bijeenkomsten waarbij thee geconsumeerd wordt en onderhoudt zo braaf haar sociale leven, Een foto van een dergelijk festijn vindt u hier (de overige personen op de foto zijn om privacy reden onherkenbaar gemaakt).


De oplettende lezer ziet al een bijzondere ontwikkeling op deze foto. Onze alomgewaardeerde hoofdpersoon heeft een transformatie ondergaan van blije gekrulde blondine naar gladgestreken mysterieuze brunette. Een transformatie die toch vooral toe te schrijven lijkt naar de invloeden van de duivelse muziek die ze is gaan luisteren in deze periode van extreem getalenteerde yet dangerously disturbing singer songwriters zoals Kate N. en een groep bestande aan de gebroers Jarman.

Dat het meisje in kwestie haar loving&caring side nog lang niet is verloren zien we echter op de volgende afbeelding(wederom zijn andere personages om privacy redenen onherkenbaar afgebeeld).


Toch zien we een gevaarlijke ontwikkeling ontstaan in deze periode. Het meisje in kwestie
verbreekt haar relatie met de jongeman van de foto eerder en went slecht aan haar single leven. Een ooggetuige onder de naam Mandy N. becommentarieert ''ze was altijd samen met mij gewoon straight edge weetje, daar kon je van op aan, maar sinds de breakup zie ik haar steeds vaker aan de exotische fruitdrankjes met alcohol percentages van boven de 3%!''. Gebaseerd op deze verklaringen vragen wij ons af:

Is our subject developing a drinking problem?!

Naarmate de tijd verder verstrijkt ontstaan er nieuwe geruchten; het meisje zou naar Engeland,the cause of all problems, willen verhuizen en haar toekomst en studie volledig in dienst willen zetten in het beter leren begrijpen van de artiesten die haar zo fascineren. Artiesten die met prachtige ballades over vogels, huisfundamenten en poep wiens teksten onze hoofdpersoon werkelijk van de sokken blazen; niks liever dan dat ze haar kennis van de taal verbetert voor een nog beter begrip van deze levenslessen!

Nu naderen we de periode waarin het pad van het meisje een grote afzwaaier maakt; ons hoofdpersonage vertrekt in deze periode voor maar liefst 3 maanden naar Engeland. Helaas zijn van deze periode weinig documentaties beschikbaar maar als we de geruchten mogen geloven stond deze trip in het teken van het opdoen van ervaring in de levenslessen van haar idolen en maakte ze situaties door waarin vriendinnen werden achtergelaten op vliegvelden, jongens een heel nieuwe rol begonnen te spelen in haar leven en ze zelfs gitaar leerde spelen op een plastic Fender. Nogmaals, dit zijn slechts geruchten!

Wel kunnen we stellen dat deze periode een heftige impact heeft gehad op de ontwikkelingen van het meisje in kwestie. Na deze periode van vernieuwde morale waardes, nieuwe ervaringen en het leren beheersen van een gitaar, zien we een grote verandering in haar gedrag. Vrienden worden verwaarloost, nieuwe vriendschappen bloeien op,nieuwe muziek word ontdekt en een fascinatie voor verscheidene merken alcohol ontstaat. Een simpele sfeer impressie van een avond uit word op de volgende foto gegeven, het ''slachtoffer'' is om privacy redenen onherkenbaar gemaakt aangezien hij de volgende ochtend al snel door onzer hoofdpersoon werd achtergelaten nadat ze een nacht bleef slapen...


Het geluk straalt van de arme jongen af, ''nu nog wel..'', hoor ik u allen al denken..

Nu zou je denken; ''een paar losse flings, een nieuw muziekje op zijn tijd, een drankje erbij..'t meisje is nog jong dat hoort erbij!'', maar dit is slechts het begin!
Zoals op de cover van dit artikel te zien is het pad richting her bad girl side ingezet en zijn incidenten als outdoor activiteiten met jongens, slaapfeestjes met bands in parken en zuipfeestjes met muzikanten in achterstandwijken op dit moment echt geen uitzondering meer. Word u dit te heftig? Begrijpelijk, ons ook, daarom sluiten we dit verhaal voor nu af met een laatste impressie van onzer hoofdpersoon op ''jacht'' en met een hoopvolle gedachte dat ze ooit een realist mag worden!




(freedom of speech and publishing..) WE MISS YOU!

Een kijk op staatsleiderschap (inleiding proefschrift)

Uitzonderlijk militair strateeg of geniaal rijkssoeverein.

Een studie over de twee grondvormen van staatssucces.

Sun Tzu said:’’ The art of war is of vital importance to the State.

It is a matter of life and death, a road either to safety or to ruin. Hence it

is a subject of inquiry which can on no account be neglected’’

In deze paper wil ik een onderzoek doen naar de twee meest invloedrijke posities van staatsleiderschap en wat precies de juiste man op de juiste plaats is. De twee meest invloedrijke posities in een staat zijn de positie van staatsleider en generaal. Aan de hand van verschillende voorbeelden uit de geschiedenis van de mens zal ik bepaalde types van beleid en invulling van de twee posities beschrijven. Daarna zal ik ze becommentariëren om zo een beeld te schetsen van hoe een ideale staat geleid zou kunnen worden en waarom precies bepaalde personen zo succesvol waren of juist faalde in hun doelen in de loop der eeuwen.

Ik zal eerst de twee posities los beschrijven en een indicatie geven wat precies de verantwoordelijkheden en mogendheden van de individuen die de positie mochten bekleden waren. Daarna zal ik aansluitend aan de hand van bepaalde herkenbare patronen mensen uit het verleden als voorbeeld nemen voor een bepaalde handelswijze. Uiteindelijk zal ik de resultaten tegenover elkaar zetten en door middel van analyse bepalen welke positie meer impact had op het succes van de staat en welke impact de dominantie van een van de twee zou kunnen hebben op een natie.

Afsluitend zal ik proberen deze informatie terug te koppelen aan de voorbeelden door middel van what-iff scenario’s en de conclusies toepassen op de huidige wereldpolitiek.

Koken met Sterren..

Vandaan een lesje koken in een bepaalde specialistische tact van de sport: partyfood! Mijn googlespellchecker accepteert het woord ''partfood'' niet en wil het direct vervangen door ''partydrug'', terecht want dat is precies de term die het gerecht van vandaag goed beschrijft:

De Hashbrownie

Ingredienten:
- 1 pak instant brownie mix van dr. Oetker(supermarkt)












-1 kopje water
-1 pakje roomboter (geen margarine!)
-Hasj (de hoeveelheid hasj verschilt, hier komen we zo op terug)









Verder heb je nodig:
Een oven, een afzuigkap boven de oven voor het afvoeren van kwalijke luchtjes en een mes en vork om te eten. Een plastic ijsdoos is ideaal voor vervoer als je je brownies op reis wilt nemen!


Stap 1: de dosering van de hasj.

Dit punt is belangrijk, omdat de roomboter het effect van THC versterkt(door de vermenging van botervet met het werkzaambestanddeel van hasj zal het werkzame effect van de THC versterkt worden), ook is het van belang te onthouden dat bij het roken van hasj 40% van de stof in de lucht opgaat en dus niet geconsumeerd wordt.

Daarom heb ik het volgende schema gemaakt met een beschrijving aan de hand van praktijkvoorbeelden*, de hasj is van gemiddelde sterkte en kwaliteit en goed met de boter vermengd:

1 pak brownies, 4 personen, 1 gram hasj
Effect per persoon: Een lichte buzz, soort-van high maar net iets sterker en met een langere duur dan normale rush.

1 pak brownies, 4 personen, 2 gram hasj
Effect per persoon: Een sterke buzz, het effect van 2 goede joints op een ervaren roker, een droge mond en langdurige high met alle effecten die daarbij kunnen ontstaan.

1 pak brownies, 4 personen, 3 gram hasj
Effect per persoon: Een trip waarbij de wereld lijkt te vertragen, je mond voelt alsof je al 3 dagen in de woestijn loopt zonder water en een zeer langdurig effect. Gemiddeld voelen de eerste 3-4 uur waarin de hasj werkzaam is alsof je in de Trainspotting afkickscene zit, afhankelijk van je stemming bij consumatie de stemming in dat geheel. Naarmate de tijd vordert zak het effect langzaam weg maar de highbuzz kan tot 24 en zelfs 48 uur voelbaar zijn(vraag Ilse vd S. voor info on this one!)

Kortom, wees geen rukker en begin rustig met de laagste dosering want je wilt natuurlijk niet zoals dit eindigen:



Anyhow, de kook instructies;

Nadat je de ingredienten bij elkaar verzamelt hebt is het tijd om met het koken te beginnen! Ten eerste pak je een klein pannetje wat je vult met de roomboter, 50-100g is goed afhankelijk van hoe zacht je de brownies wilt hebben, meer boter maakt het koken makkelijker want de kans dat je de thc kapotverhit is veel kleiner.

Nadat je de boter even in het pannetje hebt laten sudderen op een klein vuurtje en het al wat begint te smelten is het tijd om de hasj te pakken. Een slimme kok heeft zijn hasj nu al een beetje verbrokkelt met een scherp mes zodat het mooie kleine stukjes zijn die je gemakkelijk in je pannetje kunt deponeren. Nu is het tijd om de afzuigkap op zijn hoogste stand te zetten en rustig door te roeren. Hoelang er precies nodig is om alle thc in de boter te laten trekken zijn 1000-en-1 theorien over en om het gemakkelijk te houden zal ik nu dan ook een algemene regel toepassen: probeer ongeveer minimaal 10 tot 20 minuten vrij te maken om de boter de stof op te laten nemen.

Nu is het tijd een oud zeefje te pakken. In de tussetijd kun je nu de instructies op het pak volgen om de browniemix voor te bereiden(wat neerkomt op hettoevoegen van water bij de mix en het aanzetten van de oven). Nu filter je met je zeefje de hasj brokjes uit de vloeibare boter en giet je het goedje in je browniemix.
Als je onzeker bent over of de hasj voldoende is ingetrokken kun je altijd nog een klein beetje van de brokjes alsnog in je beslag doen; dit komt de smaak niet ten goede maar zo weet je in ieder geval zeker dat er wat inzit.

Nu is het tijd voor het roeren zoals mevrouw Nugteren zo mooi op de allereerste foto demonstreert. Het beslag moet goed mengen zodat de boter,het water en de browniemix volledig samensmelten. Daarna doe je het geheel in de bijgeleverde bakvorm en doe je het volgens de instructies in de oven. Sommige mensen claimen dat de hoge temperatuur van de oven de hasj niet ten goede komt en zetten hem dus 20-30 graden lager. Persoonlijk denk ik dat omdat je de thc in de boter vermengd dit geen effect zou moeten hebben maar experimenteren is bij deze kookkunst de basis van alle fun dus het kan nooit kwaad de oven iets lager (en de kooktimer dus langer!) te zetten!

Nu is het tijd om je partyoutfit te gaan uitzoeken want de komende 30-40 minuten bestaan uit niks anders dan wachten...

...en daar gaan we weer, nu mag je de brownies uit de oven halen en kun je nadat je het even hebt laten afkoelen beginnen met consumeren, yum!





Na ongeveer een uurtje zul je de eerste effecten gaan merken; blijf altijd kalm en positief dan kan er niks misgaan ;)!

Tot de volgende keer kids, dit was koken met sterren!

A good way to start your day..

(click)

....facing the fact that there is hope for us yet!

...

WE ARE SENSITIVE YOUTH

Blog Sitemap.

Sitemap van de Hertenkamp

Dit is het pagina overzicht van de blog. Als je de site even laat laden komen vanzelf alle pagina's te voorschijn.